March 07, 2004

چه کنم، چی کار کنم؟

چه کنم، چی کار کنم؟
راستش چند وقته ديگه نمی دونم توی اين وبلاگ چی بنويسم. بقول خاچ پرستها،
دچار بند آمدن نويسندگی شدم(از ..ش بند بدتره!)! البته فکر کنم ويروس اين
بیماری (اسم لاتينش هست: هيچنداشتيس بنويسيس)، توی تمام وبلاگرهای استخون
ترکونده شيوع پيدا کرده! امير حسابدار که تخته کرد و رفت لای دست دختر فرانسوی ها. خواهر رزمنده، خورشيد خانم، بعد از اينکه دچار عارضه ازدواج کردگی شد، ديگه زور می زنه تا بشه يک کلمه ازش در آورد! پينکفلويديش،
معروف به شريک جرم، هم که ماشالله نمی شه جلوش رو گرفت حرف نزنه، به همين
دليل اين روزها نطقش باز شده که خوب به هر حال، يک شش ماهی لطف کرد و
ننوشت. درنتيجه انگار که کيلومترش رو صفر کرده باشن، دوباره عين ماشين
فرمول 1، تخت گاز نظريات صادر می کنه! همسرگرامی ايشون پيام خان ، رفيق فابريک خودم، هم به همين عارضه دچار شده. اصلا" شايد چون پينکفلويديش اينهمه حرف می زنه، من و پيام نطقمون کور شده!

اين وسط، من نمی دونم هودر
اين چونه رو از کجا آورده! اين از همه ما قديميتره، اما دست وردار نيست.
هی بهش می گم ياتاقان می سوزونی، اما پنداری يک وحی به اين شده که نجات
آينده نوع بشر در دست جامعه شناسان فيلمسازی بخون مقيم تورنتو هستش، حالا
تا اين تمام شرايط وحی رو ارضا نکنه، ريش ما رو ول نمی کنه!
خلاصه از بدگويی پشت سر رفقای دور و نزديک که بگذريم (وای، پوست صورتم چه
شفاف شد!)، من خودم در اين پارادايم «چی بنويسم خدا رو خوش بياد» گير
کردم! من معمولا" از چيزهايی می نويسم که ذهن خودم رو مشغول می کنند. اگر
به مسئله سياسی خاصی توجه کنم و متوجه گندکاريش بشم، بلافاصله کرمم ميگيره
ملت رو بسيج کنم و از اين حرفها. اما اين روزها ماشالله گندکاری ها اينقدر
زياده که بوی گندش همه جا رو برداشته، من اگر می خواستم راجع به همه اينها
بنويسم، روزی يک کتاب می شد. در نتيجه، گفتم بی خيال سياست و اجتماع.
از اونطرف، خودم هی هرروز و هردقيقه، در باتلاق تاريخ و زبان و سايز کفش
همسر خسرو پرويز ساسانی دارم فرو می رم. شمه ای از فاجعه رو در کاپوچينو
می نويسم. اگر بخوام اينجا هم بنويسم که کله همه ملت رو می خورم (اين هم
از جلوگيری از توسری خوری!). خلاصه، گير کردم که چيکار کنم. به شاعر جوانی
توی يک جمع گفتند يک قطعه شعرت رو بخون. هی ناز کرد و من و من کرد. بعد از
کلی اصرار، يک نگاهی به دور و بر کرد و گفت:«آخه نمی دونم چی بخونم که
قبلا" نخونده باشم.». يک رندی از توی جمع گفت:«نمازتو بخون!». حالا حکايت
ماست. نماز ما چی باشه؟

Posted by Khodadad at March 7, 2004 12:56 AM