December 09, 2003

درد ادبيات چند وقته کتاب

درد ادبيات
چند وقته کتاب خوبی نخوندم. نه اينکه اصلا" کتاب خوب نخونده باشم: کلی
تاريخ، زبانشناسی، افسانه شناسی، و مقالات دوستان و استادها رو خوندم، اما
کتاب داستان نه. آخرين داستانی که خوندم، «سووشون» سيمين دانشور بود که برای دهمين بار، بلکه هم بيشتر، می خوندم. قبلش، رمان «چراغها را من خاموش می کنم» کار زويا پيرزاد رو خوندم که باعث شد «طعم گس خرمالو»
رو هم بخرم و بخونم، که بد نبود. کتابهای انگليسی و آلمانی هم بی مايه شده
اند. من از امثال استيون کينگ و بقيه که خوشم نمی ياد، کتاب برنده جايزه
نوبل، کوتزی، رو هم خوندم که خوب نبود. جايزه بوکر هم که گند زده. کتابهای آلمانی هم به همون بی بخاری، يکی از داستانهای طنز «افرائيم کيشون»
رو خوندم که جالب بود، ولی نه اينقدری که ارزش داشته باشه آدم به عنوان
کتاب خوب بشناستش.
خلاصه، به مشکل کم کتابی دچار شدم. شما رو به خدا، يک کتاب خوب، اگر شد به
انگليسی که بشه اينجا پيداش کرد، به من معرفی کنيد، والا مجبور می شم برای
بار بيستم، «دزيره» يا «دائی جان ناپلئون» رو بخونم!
يک موضوع کاملا" بی ربط: توجه داريد که جلال آل احمد و مقلدين نثرش، خيلی
مواقع جملاتشون رو با «و» شروع می کردند؟ ("و من اصلا" چکاره ام؟ و
الخ..."). فکر کنم جلال فکر می کرده داره نوآوری می کنه، و خيلی ها هم اين
کار رو بداعت در ادبيات ايران می دونند. اما بنده در ضمن تحقيقاتم در مورد
حرف ربط «و» متوجه شدم که شروع کردن جملات در سغدی (از زبانهای ايرانی ميانه) با «و» کار بسيار معمولی بوده! پس جلال حتما" سغدی
می دونسته و خودش هم خبر نداشته!!!
پانوشت: من حالم خرابه، حرف بی ربط می نويسم. اگر می خواهيد از شّر من
خلاص بشيد، يک کتاب خوب معرفی کنيد، والا هرچی ديديد، از چشم خودتون
ديديد: اين يک تهديده!!!

Posted by Khodadad at December 9, 2003 02:52 PM