July 22, 2003

بدون عنوان

مسافرت ماجرا دار!جاتون پر بود اين آخر هفته! روز
يکشنبه، يکی از دوستام که يک کم نگران کار و زندگيش بود، بهم پيشنهاد کرد
که بريم يک کمی کوه نوردی. من هم اخيرا" افتادم توی خط پياده روی طولانی و
کوهنوردی و قس عليهذا، بخاطر همين هم گفتم باشه (همبازی تنيس کم شده!).
ساعت 12:30 رسيديم به يک پارک جنگلی که تنها پارک طبيعی که توی کاليفرنيا
باقی مونده و با خونه ما نيم ساعت فاصله داره. برنامه اين بود که يک
کوهنوردی دو ساعته بريم و کمی وقت بگذرونيم. اما همينطور هی رفتيم و رفتيم
تا رسيديم وسط کوه و يک علامت که 6 کيلومتر به ساحل اقيانوس. گفتيم علی
الله، می ريم، شش کيلومتر که اين حرفا رو نداره! آقا چشمتون روز بد نبينه،
فکر کنم اين امريکايی های ولد ***، اين شش کيلومتر رو خط صاف گرفته بودند!
نشون به اون نشونی که ما تقريبا" تا قله يک کوه رفتيم، دو سه تا تپه هم رد
کرديم، مختصر و مفيد، بعد از پنج ساعت بالا پايين رفتن، بدون يک قطره آب،
رسيديم به اين اقيانوس بد مصب! خلاصه اينکه جسد شديم خدمت شما! حالا خوشگل
اينجا بود که چطوری برگرديم دم ماشين؟ اين خراب شده اينا که نه تاکسی
نارنجی داره نه مينی بوس!! با مقدار معتنابهی بدبختی، يک اتوبوس پيدا
کرديم که رانندش کلی سرمون منت گذاشت و برگردوندمون سر کوه. دوباره از
اول، يک سه کيلومتر ديگه برگرديم دم ماشين! ديگه باقيش رو خودتون تصور
کنيد. همين که به اندازه سه بار پلنگ چال رفتن توی درکه کوه نوردی کرديم؛
نه هفت حوضی بود، نه اذغال چال، نه ملت بی کار، نه آبی برای آبتنی، نه
کميته! اصلا" ياد وطن نيفتاديم، حيف!!!

Posted by Khodadad at July 22, 2003 01:19 AM