search
contact
khodadad21 [at] yahoo [dot] com
latest entries
archives
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
May 2004
April 2004
March 2004
February 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
August 2003
July 2003
June 2003
May 2003
April 2003
March 2003
February 2003
January 2003
December 2002
November 2002
October 2002
September 2002
August 2002
July 2002
June 2002
May 2002
April 2002
March 2002
February 2002
January 2002
December 2001
November 2001
powered by
May 13, 2003
بدون عنوان
جرج ارول توی کتاب 1984، در مورد وزارت حقيقت صحبت می کنه که کار اصليش،
تغيير دادن تاريخ و تطبيق دادنش با سياست روزه. مثلا" وقتی يکی از اعضای
حزب حاکم مورد غضب رئيس قرار می گيره، بلافاصله آرشيو تمام روزنامه ها عوض
می شه و در تمام اخبار قديمی حزب، اسم اون آدم حذف می شه.
شايد اين مقدار تحريف در عمل مشکل به نظر بياد، اما رهبران ارولی دنيای
ما، خوب فهميدند که کار خودشون رو چطور آسون کنند. سه روز پيش، نيويورک
تايمز، بزرگترين روزنامه امريکا، اعتراف کرد که يکی از خبرنگارهاش در عرض
چهار سال گذشته، 36 تا خبر رو جعل کرده. از يکی از متخصصين رسانه های جمعی
سوال کردند که معنی اين برای آينده نيويورک تايمز چيه؟ طرف گفت هيچ! ما در
عصر تلويزيون زندگی می کنيم. اکثريت مردم اخبارشون رو از تلويزيون می
گيرند. خبر تلويزيونی هيچ جا ثبت نشده و به محض اعلام خبر، کسی نمی تونه
ثابت کنه که کسی اون خبر رو اعلام کرده! اگر لازم باشه، می شه هر خبری رو
تکذيب کرد. کسی دقت خبری که سی ان ان می ده رو کنترل نمی کنه. اخبار
تلويزيونی خيلی راحت می تونه اشتباهات فاحشی رو مرتکب بشه که اثباتش غير
ممکنه (مثل اينکه بارها و بارها توی تلويزيون، "متخصصين" مهمان، گفتند که
صدام پشت قضايای نيويورک بوده! يعنی مسموم کردن ذهن مردم برای حمله به
عراق، کسی هم نمی تونه بازخواست کنه!). نمونه جالبش اون سخنرانی «تاريخی»
جناب بوش بعد از 11 سپتامبر که ضمن صحبتاش، گفت که اين يک جنگ «صليبی»
خواهد بود. الان توی هيچ جا نمی شه اثری از اون سخنرانی پيدا کرد! انگار
که اصلا" اتفاق نيفتاده. وزارت حقيقت، تاريخ رو عوض کرده!
پانوشت: محض اطلاع دوستانی که از رنگکاری من توی اين صفحه تعجب
کردند. بعضی از دوستان از سياهی رنگ اين صفحه و سفيدی نوشته ها شکايت
کردند و گفتند که چشم آزاره. ما هم بخاطر احترام به «اقليت»(!!) اين عمل
رو انجام داديم. حالا صفحه نظرخواهی بازه و ما هم تا دلتون بخواد سعه صدر
داريم (يعنی اصلا" واسمون مهم نيست شما چی بگين!)، پس هرچی می خوايد فحش
بدين که يک وقت زبونم لال عقده ای نشيد و پس بيفتيد خونتون بيفته گردن من!
Posted by Khodadad at May 13, 2003 11:16 AM