December 13, 2002

بدون عنوان

من از اونهايی هستم که دبيرستانم رو توی ايران در زمان به اصطلاح «نظام
قديم» رفتم، هرچند که اين کلمه به آدم اين احساس رو می ده که سنش شده سه
رقمی، اما به جان خودم، 8 سال بيشتر نيست که من ديپلم گرفتم. به هر حال،
در اون زمانهای باستانی، واسه امثال من که علوم تجربی می خونديم، سال اول
«تعليمات اجتماعی» گذاشته بودند، سال دوم «تاريخ»، سال سوم هم «جغرافی».
اين بود کل پايه علوم مثلا" انسانی ما. سال دوم که تاريخ می خونديم، بيشتر
کتابمون يا پر بود از «جنايات» پادشاهان يا از مبارزات ملت عليه طاغوت. يک
قسمت تاريخ معاصر هم داشت با عکس يک سرباز امريکايی که مشغول بريدن شکم يک
ويت کنگ بود، عکس دردآور که اصلا" آدم رو از باز کردن کتاب تاريخ زده می
کرد. معلم ما، يک آقايی بود اهل منقل. جای شما خالی، صدای بم و گرفته،
اخلاق شوخ، دبير حرفه ای، با معلوماتی که از دوران دبيرستان، خاکش رو
نگرفته بود. عينا" آدم رو ياد اون آق معلمايی می انداخت که جعفر شهری توی
کتاب تهران قديمش وصف می کنه. خلاصه، اين استاد، بعد از لب گرفتن از معشوق
در زنگ نماز و خودسازی به تمام معنی، میومد سر کلاس که به فرزندان وطن،
درس تاريخ بده. يادمه می نشست پشت ميز، کتاب رو ورقی می زد، به ميز اولی
ها می گفت چند خط بخونند، بعد می نشست به توضيح دادن. به دوران نيمه معاصر
که می رسيد (دهه 20 يا 30)، می رفت توی حال و از خاطراتش تعريف می کرد، از
زمانی که ول می گشته و دنبال دردوسر بوده، از وقتی که توی خواندنی ها يک
داستان نوشته بوده، از اين حرفها. بعضی وقتها که خوب به خودش رسيده بود،
ميومد و به من می گفت تو توضيح بده. من هم هرچيزی که به ذهنم می رسيد رديف
می کردم و به بعضی جاها که می رسيدم و نوشته های کتاب رو دوست نداشتم،
حرفهايی مطابق ميل خودم می گفتم. يادش بخير، جناب دبير هم که در حالت نيمه
چرت، حرف سياست رسمی زدن رو از ياد برده بود، سری تکون می داد و بر می گشت
به ملاقات پادشاه هفتم!
حالا از اين وضعيت، اگر کسی از تاريخ خوشش بياد بايد گفت حالش خرابه!
نمونش خود بنده!!!

Posted by Khodadad at December 13, 2002 12:18 PM