November 30, 2002

بدون عنوان

بعضی ها تاريخ رو اينطور می بينند:
1- «تمدن» يعنی تشکيل شهر، تجارت، سکونت، حکومت مرکزی. مردمی که در شهرها
زندگی نمی کنند، اقتصاد ساکن ندارند، حکومت مرکزی ندارند، «وحشی» هستند.
مردم شهر نشين، خط رو اختراع می کنند، برای بقيه تاريخ می نويسند، خودشون
انسانهای فهميده و متمدن می شوند، بقيه وحشی و عقب افتاده. نمونه؟ يونان
متمدن، سلتهای وحشی.
2- تمدن منجر به شکل گيری قراردادهای پيچيده اجتماعی می شه، از جمله دين
پيچيده. دليل وجودی دين در همه جوامع، تقويت اصول اجتماعی در اون جامعه
است. تمدن ساکن برای متمرکز نگه داشتن قدرت، احتياج به دينی داره که اين
مرکز بودن رو حفظ کنه. نتنيجتا"، تمدنهای ساکن دارای يک خدای اصلی هستند
که تدريجا" به صورت تنها خدا در مياد. نمونه؟ خدای بعل بابل باستان که نزد
يکی از شاخه های بابلی ها که به اسم بنی اسرائيل شناخته می شدند، به صورت
تنها خدا (يهوه) در آمد. 3- به دليل نوشته شدن تاريخ به دست اقوام ساکن،
اين تغيير و تغييرات مشابه، به صورت نشانه پيشرفت در می آيند. تک خدايی
يعنی پيشرفت، چند خدايی يعنی وحشی گری.
4- اقوامی که بيشتر به نوشتن و توجيه کردن خودشون دست می زنند، تاريخ رو
از دريچه چشم خودشون به ما نشون می دند. نتيجه؟ ما فقط يکطرف از داستان رو
می دونيم. نمونه؟ حمله اسکندر. 5- نتيجه کلی اينکه اقوامی که به دلايلی
زندگی متفاوتی از افوام ساکن داشته اند، برای توجيه خودشون، شروع می کنند
به تقليد از مردم «متمدن» تر. نواده های ايشان، تمام مدت سعی بر اين دارند
که گذشته اجدادشون رو «متمدن» جلوه بدهند و با معيار قرار دادن اصول تمدنی
ديگر، تمدن خودشون رو بسنجند. نتيجه دو چيزه، يا تعصب زياد همراه با جعل؛
يا سرخوردگی و پوچ بينی. نمونه؟ ملت ايران!

Posted by Khodadad at November 30, 2002 01:37 PM