November 21, 2002

بدون عنوان

تذکره المقامات ابولبلاگر حسين درخشان!آن مرد با وفا، آن مظهر
صفا، آن عالم عظيم، آن حاکم حکيم، آن بلاگ نويس بصير، آن قالب ساز کبير،
آن فاتح کهکشان، شيخنا و مولانا، حسين درخشان، ابولبلاگر بود و هميشه در
صحنه حاضر بود.
گويند که شيخ ما ابتدا روزنامه نويس بود و اين شغليست بس خطير که از ذکرش
دلها به لرزه می افتد و سرها، بوی قرمه سبزی می گيرد و هيچ آدمی با عقل
سالم بدان دست نزند که بزرگان گفته اند مرد عاقل نيفکند خود را به تهلکه.
و روزنامه نويسان اربابانی دارند «سردبير» نام که خون انسانها می نوشند و
بس کارها کنند که پهلوانان را نيز از شرح آنها دلهره بارز شود. و شيخ ما
نيز از اين شرح لرزشی به دل بيفتاد و جهت حفظ سر مبارک خويش، به همراه ام
البلاگين، خاتون الشريف، مرجان خانم، کثرالله امثالهم، به سوی ديار قناديه
رهسپار شد. نقل است که مولانا حسين در آن ديار قمبيوطری به دست بياورد و
چون دستان مبارکش از ننوشتن به خارش افتاده بود، لذا به نوشتنی دست زد و
مريدان را شيفته و فريفته کرد و خلقی را به سر کار گذاشت، سر کار گذاشتنی!
ابولبلاگر، خلد الله ملکه، از زيادی کرمی که در او بود، قالبهايی همی ساخت
که در آن زبان خلق عجم نوشتن توانند کرد و اين کاری بود بس عظيم و آتشی در
سوختگان عالم زد و از در و ديوار و کون و مکان، ما و خورشيد و پرتيات و
چرنديات بدين عالم فانی فروريختن گرفت، و اين خود از کرامات شيخ ما بود.
گويند شيخ ما روزی در کوچه می رفت که ناگاه مردکی در برابرش آمد و با
التماس، درخواست «مصاحبه» کرد، و شيخ ما، عليه الرحمه، هيچ ندانست که
مصاحبه چيست، اما از بلندی نظری که در او بود، آری گفت. پس آن شخص که نور
قداست در چهره مولانا ديده بود، سوالاتی چند بکرد و شيخ الرئيس، به علمی
که در او بود، جوابهای مناسب بداد. اما روزی ديگر، شخصی پيش آمد و همين
سوالات بکرد و همان جوابها گرفت و آخر آن شد که همه روزنامه جات از
مصاحبات شيخ ما مملو گشت و جوابهايی آمد که همه از يک قوطی به در آمده بود
و اين از عجايب آن بزرگ است که همه را به يک حرف مقهور کند.
و شيخ ما هماره در نوشتجاتش زنجيرات دادی و تيليفونات تبليغ کردی و هيچ
روز بی نوشتن سر به بالش نبردی و گفتی که تا آخر جهان نوشتی، تا اينکه جان
از کالبد به در رفتی و قس.
و از معجزات شيخ آن باشد که روی آب برفتست و به ملک آبا و اجداد بر بگشتست
و به کلاردشت و فود کرت برفتست و همه را به توبلگ واداشته است و ديگر
اينها که در شرح نيايد!
و هموست که تحصيلات سينماتوغراف انجام داده باشد و در جامعه شناسی نام
جرجيس را برده باشد و با زدن حرفهای بودار، خلق را به جان يکديگر انداخته
باشد و سايه اش هميشه بالای بلاگها باشد، همچنان باد! و خدای تعالی همواره
شيخ ما را در شمار بندگان برگزيده خود داشته باشد که شيخ ما بسياری از
مردمان را از راه به در کرده باشد، و بيش از اين را خدا همان داند،
والسلام!
تمام شد در سنه عشري الثانيه به قريه البانيه در ولايت قليفرنيه به دست
کمترين، طالب العلم و بلاگين، خداداد الرضاخانی.التماس دعا!

Posted by Khodadad at November 21, 2002 06:07 PM