November 03, 2002

بدون عنوان

عالم وبلاگ کلی شاعر تازه کار داره. من از اينهمه آثار زيبا و دل انگيز،
دلم گرفت که خودم چرا از اين هنر آدمهای "سنستيو" هيچ بهره ای ندارم. بعد
يادم افتاد که هموطنان محترم خارج نشين، علی الخصوص ساکنان همون شهری که
من اين هفته عازمش هستم (لوس آنجلس!)، کلی شاعر مونتاژ فرنگ دارند و به
دليل زبان فارسی فضيحی ( ببخشيد، زبونم گرفت، فصيحی) که تو اونجا صحبت می
شه، حتما" آثارشون خيلی کول و اينترستينگ از آب در مياد. تصميم گرفتم آثار
يکی از اين شاعران رو خدمتتون تقديم کنم، هرچند که سبکش يک کمی "آوت آو
فشنه" و به افاضات عهد مشروطه می بره!
يک قطعه شعر به ياد شاعر مرحوم ناکام!
ای زندگی که رفتی ز دست، آخ!
من دلم واسه ات (!) شده تنگ، واخ!
ای عشق جانان من که دل را می دهی آب
و چشم را تاب، آوخ!
او مای گودنيس از اين فلک دون پست کثيف
که نگذاشت برسيم ما به لوف وليف
لعنت به تو ای لوس عفيف!
آخه مگه من چه کرده بودم،
جز داشتن چهارصد پاند آرزو؟
دلم را داده بودم دست تو حريف دلبر
بعد تو آمدی زندگی مرا اوخ کردی
و بنده را در يک دعوای چاقو کشی
کلا" يوخ کردی!
از آثار قلم شکسته شاعر دلسوخته!
اين هم نظر استاد عالم: بايد قدر شاعران جوانی مثل اين آقای دلسوخته را
دانست. ابوی محترمشان ماشالله هزار ماشالله چکهای پر و پيمان می کشند!!!

Posted by Khodadad at November 3, 2002 01:42 PM