September 28, 2002

بدون عنوان

يک شخصی گله کرده بود که من چرا زياد نمی نويسم. جوابش اينه که من با وجود
اينکه زياد حرف می زنم (!!) اما وقتی حرفی برای زدن يا نوشتن نداشته باشم،
ساکت می شم!:)
چند روزيه دارم يک کتاب جالب می خونم به اسم In Search of Indo-Europeans
که توصيه می کنم همه بخونيد. توش در مورد اصليت هندو-اروپايی ها صحبت می
کنه و سعی داره به صورت بسيار علمی و بر طبق آخرين مدارک، جامعه
هندو-اروپايی اوليه رو از همه نظر بازسازی کنه. اين مطلب خيلی برای من
جالبه و همين موضوع خاستگاه هندو-اروپايی ها بود که من رو به تاريخ
علاقمند کرد. از جمله مطالب جالبی که توی اين کتاب ديدم، اين بود که يکی
از قبايل ايرانی (سرمتها)، از 400 قبل از ميلاد در بريتانيا وجود داشتند!
يعنی مدارکی کشف شده که سرمتها قبل از انگليسی ها در انگلستان بوده
اند!!!! البته می دونستم که قبيله وندالها که ايرانی بودند، حدود قرن سوم
ميلادی از طريق فرانسه و اسپانيا به شمال آفريقا رفتند و سلطنتی تشکيل
دادند، اما قضيه بودن ايرانی ها در انگليس، کلی جالب بود.
اين سرمتها، جزو قبايل سکايی هستند که در استپهای جنوب روسيه زندگی می
کردند و به زبانی صحبت می کردند که به پارسی باستان خيلی نزديک بوده. اثر
سرمتها رو در ادبيات ايران می شه در داستان سه پسر فريدون در شاهنامه ديد.
يکی از سه پسر فريدون، «سرم» نام داره که پدرش تمام زمينهای غرب و «روم»
رو به اون می ده. در واقع، اين داستان نتيجه يک ريشه يابی عاميانه (Folk
Etymology) از اسم سرمتهاست که به ادبيات فارسی راه پيدا کرده. شايد بعدا"
باز هم از اين چرتيات نوشتم...

Posted by Khodadad at September 28, 2002 04:33 AM