May 19, 2002

بدون عنوان

ارزيابی شتابزده عجولانه از دنيای وبلاگ!
امروز که اومدم به کتابخونه واسه نگاه کردن به ايميلهام و از اين حرفها،
کلی وقت اضافه آوردم و فکر کردم ناپرهيزی کنم و برم فضولی منزل همسايه. از
اولش تو نخ اين نبودم که قاطی بحث و دعواهای ملت بشم، اما انگار خيلی ها
از اين دعواها استفاده می کنند که خوانندگان وبلاگشون رو افزايش بدهند. از
اونجايی که من ببوتر از اين حرفام، نتيجتا" ارزيابی رو نگه می دارم برای
کل دنيای وبلاگ فارسی. اما يکی رو بايد به اسم ياد کرد، اونهم پيام که
انگار وبلاگ منو قبل از خوندن ايميلم نگاه می کنه!:)
اما از گشت و گذار کلی، هدفم اين بود که ببينم ملت برای چی می نويسند؟ چرا
زير بغل بعضی وبلاگ نويسها، هندوانه می گذارند، اين هوا؟ عجولانه بگم که
وبلاگها کلا" يا با منظور و بعضا" تخصصی هستند، يا سرگرم کننده و روز
نويسانه. تخصصي ها بعضی خودشون گمان می کنند که تخصصی هستند، اما همچون
طبل غازی، بلند آواز و تو خالی! (يکی خود ما!). سرگرم کننده ها، تکليفشون
روشنه، اما هدفشون نه! جالب ترين قسمت، سعی همه سرگرم کننده هاست برای جلب
خواننده! دليلش چيه؟ چرا حتما" بايد وبلاگ همه در صدر ليست پر خواننده ها
باشه؟ اگر قياس کنيم با کتاب: غير از آدمهايی مثل دنيل ستيل و ستيون کينگ،
مگه نويسنده ها موقع نوشتن کتابشون حتما" فکر پر فروش بودنش رو می کنند؟
وبلاگ برای نوشتن حرف دله، نه؟ گيرم کسل کننده هم باشه، چه باک؟ مگه
مسابقست؟! جالبيش هم گريز زدن ملته به داستان نويسی، شاعری، و نوشتن "حديث
نفس" که از دوران پست مدرن ايرونی مد شده. چقدر آه و ناله و "دلم می
خواست" و "که چرا" و "سرم را می گذارم روی دستم"؟ ادبيات رو نخ نما نکنيد،
خودتون باشيد. سکس هم که کهنه شده، مطلبی پيدا کنيد که به درد يک درد آدم
بخوره.
ببخشيد، دل پری داشتم، اما حرف دل بود! نتيجه نهايی: فکر داستانی به ذهنم
اومد به اسم : «غلط املايی»!!!!

Posted by Khodadad at May 19, 2002 11:16 AM