April 11, 2002

بدون عنوان

اين هم يک ارزيابی شتابزده در موضوعات روان-جامعه شناسی! تا حالا خيلی
شنيده بودم که آدمها از اخبار خسته می شوند و اصلا" تصميم می گيرند خودشون
رو کلا" بلوکه کنند، اما برای خودم پيش نيومده بود و به دليل علاقه ای که
به مسائل روز دارم، هميشه کسانی رو که اين ادعا رو می کردند، سهل انگار
تصور می کردم. اما اين چند وقته که ماجرای فلسطين و اسرائيل پيش اومده،
اينقدر اين پنج تا شبکه خبری امريکا مزخرفات گفتند و اينقدر به صورت يکدست
دروغ میگويند که من هم به همين حال دچار شدم و اصلا" حوصله اخبار رو
ندارم. احساس می کنم حتی داره از درس خواندن میاندازدم، همينکه هی اخبار
نگاه می کنم، همينکه به مردم بدبخت فلسطين فکر می کنم. يک نکته هم از
مجموعه نکات و قرقرهای من در مورد مشکلات مردم ايران. نمی دونم چند درصد
با من موافقند، اما من کمتر ملتی رو ديدم که به اندازه ايرانی ها نسبت به
اهميت زبان و ياد گرفتن زبان به صورت کامل بی توجه باشند. منظورم زبان
خارجی نيست، همين زبان خودمون هم! کجای دنيا ديديد که گوينده های
تلويزيونش از گفتن يک جمله معنی دار بدون تپق عاجز باشند؟ هم داخل وطن، هم
اين "رسانه های" برون مرزی! بگذريم که الحمدلله مردمی اينجا هستند که بعد
از 20 سال زندگی در خارج، هنوز نمی توانند زبان کشور ميزبان را به مقدار
قابل قبولی صحبت کنند. همين است که بعضی از دوستان وبلاگ نويس هم که زبان
می دانند، مرتب به اين مطلب اشاره می کنند! من در بين دوستان غير ايرانيم
در لندن، يکنفر را هم ندارم که حداقل دوتا زبان رو به خوبی ندونه! شايد
اين کمبود گفتگو و تبادل نظر در بين ما هم همينه. زبان، مهمترين عامل تشخص
انسان از ديگر حيوانات است و بدون امکان گفتگوی کامل که طرفين همديگر رو
کاملا" متوجه بشوند، امکان درک احساسات ديگران ممکن نيست. بنظر من بايد به
زبان خيلی بيشتر اهميت داد. نظرتون راجع به يک روز جهانی زبان چيه؟

Posted by Khodadad at April 11, 2002 11:56 PM