ارزيابی شتابزده

انتخابات

راستش نمی دونم چی بنويسم. شايد برای يکی از اولين دفعات عمرم، اصلا" نمی تونم شاد باشم و بخندم. اتفاقی که امروز افتاد فاجعه بود. ابعاد اين فاجعه حالا حالاها روشن نخواهد شد. به شدت اعتقاد دارم که داريم به دنيايی که جرج ارول در کتاب «1984» وصف کرد، پا می گذاريم.

يکسال بود که هرکس می پرسيد نظرم راجع به نتيجه انتخابات چيه، بهش اين جواب رو می دادم:«تندروهای محافظه کار بيشتر از اينی روی در دست گرفتن قدرت سرمايه گذاری کرده اند و از سالها قبل برای در دست گرفتن قدرت دنيا نقشه کشيده اند که سر چهار سال، بگذارند که يک گروه ايده آليست از قدرت بياردشون پايين! جرج بوش حتما" انتخاب می شه و تمام قوانين ضد انسانيش رو هم عملی می کنه.» . اما چقدر الان دلم می خواست که اشتباه کرده باشم!

عواقب قريب اين فاجعه، انتخاب سه قاضی اصلی برای دادگاه عالی امريکاست که در نهايت، حرف آخر رو در همه مسائل می زنه. جرج بوش سه قاضی محافظه کار و متعصب رو به اين کار خواهد گماشت و با سه قاضی که هم اکنون در اين دادگاه هستند، عملا" دادگاه عالی به صورت يک کانون متعصب و مذهبی و محافظه کار تندرو در خواهد آمد و روند محافظه کارتر شدن هرچه بيشتر امريکا رو تسريع خواهد کرد.

به غير از اين، به نظر من امروز روزی بود که نصف جمعيت امريکا کسی را انتخاب کردند که آينده همه دنيا را به خطر خواهد انداخت. اين انتخابات از آن فجايعی بود که تاريخدان های قرن های بعد خواهند نشست و مطالعه اش خواهند کرد و مثل انتخاب شدن هيتلر به نخست وزيری آلمان، سرشان را خواهند خاراند که چطور يک همچين چيزی اتفاق افتاد و چطور مردم نفهميدند.

از درد بی لينکدونی بودن!

تئو ون گوگ کشته شد!