May 12, 2005

کتابفروشی

ببخشيد منو برای اين نوشته. می دونم يک کمی لحن بدجنسی داره و به نظر مياد که من الکی دارم کسی رو دست می اندازم.

من هرچندوقت يکبار به اين کتابفروشی های ايرانی که نزديک خونه ام هستند (توی بلوار چوب غربی!«وست وود!») سر می زنم و سعی می کنم با بازار کتاب ايران در ارتباط بمونم. بين همه کتابهايی که پيدا می کنم، معدودی کتاب چاپ خارج از ايران هم هست. تعداد کميشون توسط معدود انتشاراتی های نيم بندی که توی آلمان و سوئد و امريکا بوجود آمده اند چاپ شده اند (که خودش باعث تاسف و تاثره، بعد از 25 سال قر زدن که ما تبعيدی هستيم و کذا و کذا، ملت دوهزار و پانصد ساله اينقدر همت نداشته که حداقل يک انتشاراتی درست و حسابی راه بياندازه.). غير از اينها، بيشتر کتاب هايی که پيدا می کنم، از انتشارات "مولف" هستند، یعنی جناب نويسنده از جيب مايه رفته اند، و احتمالا" مصرف کنندگان آثارش هم افراد خانواده مبارک.

اما امروز با يک مورد خيلی جالب برخوردم. توی يکی از کتابفروشی ها دنبال اين می گشتم که ببينم چه کتابی در مورد تاريخ دوره گورکانی (امير تيمور) به فارسی وجود داره. بخاطر اينکه چيز دندون گيری پيدا نکردم، از صاحب مغازه سوال کردم. کمی فکر کرد و بعد گفت:«يک لحظه صبر کن که فکر کنم چيز جالبی داشته باشم».

رفت و از زير يکی از طبقات، حدود 25 جلد کتاب، هر کدام حداقل 500 صفحه، درآورد و گذاشت جلوی من که اينها آثار يکی از محققيان مقيم لس آنجلسه. من دهن باز مونده که ای عجب، ما محققينی به اين پرکاری داريم، بعد جهان از وجودشون بی خبر مونده؟ کلی دلم رو صابون زدم که به زودی اين نابغه رو شناسايی می کنم و دنيای علم رو ممنون و متشکر خودم.

کتاب ها رو نگاه کردم که جلدهای گران قيمت و خوبی داشت. لای کتاب رو باز کردم که دهانم بيشتر باز موند: تمام صفحه ها فتوکپی از روی يک متن تايپ شده. عجب! اين چه جورشه؟ کدوم انتشاراتی اين همه خرج جلد کرده و زحمت حروفچينی رو نداده؟

حدود دوساعت وقت گذاشتم و همه جلدها رو نگاه کردم. ارنست هرتزفلد و کريستن سن و لمب و هنينگ همه باهم، سرجمع، به قدر نصف اين حريف مطلب ننوشتند. متن با لحن سنگين و خودپسندانه، اما با سربزيری های ظاهری که «البته بنده قادر نيستم» اما از طرفی «تمام دانشمندان اشتباه کرده اند...».

دريغ از يک پانوشت. متن کتاب نامه هر 25 جلد سرهم به سه صفحه هم نمی رسيد و شامل آثاری بود که جديدترينشون 70 سال پيش نوشته شده بود (اايران در زمان ساسانيان کريستن سن). کل مطالب(فکر کنم از هر جلد، حداقل سه صفحه رو کامل خوندم) به مفت نمی ارزيد و واقعا" حريف، 25 اصله درخت رو فدا کرده بود.

پيش خودم فکر کردم که اين طرف کيه؟ به مقدمه عالمانه نگاه کردم که استاد، خودشون رو دندانپزشک معرفی کرده بودند و علاقه مند به تاريخ! بماند که بنده به خودم جرات اظهار نظر در مورد دندانپزشکی رو نمی دم، چرا ايشون خودشون رو زحمت داده اند، به کنار. مسئله مهمتر اين بود که کسانی که حرفه اشون تاريخه، يک سوم ايشون هم در تمام عمرشون نمی نويسند، ايشون که "علاقه مند" هستند، 25 جلد قلمی کرده اند!

آخر سر معتقد شدم که ايشون تصور کرده اند که دليل اينکه کسی آثارشون رو مطالعه نمی کنه، اينه که جلد زيبا نداره، و فکر کرده اند که آثار بزرگان بخاطر جلدشون خونده می شند! زهی خيال باطل که من يکورقه دست نوشته خدا بيامرز استاد احمد تفضلی رو با تمام آثار ايشون عوض نمی کنم.

بقول قديمی ها، نه نه، خدا بدور!

Posted by Khodadad at May 12, 2005 10:36 AM

Comments

Posted by: شهریار at May 12, 2005 05:02 PM

Posted by: Sina at May 12, 2005 07:06 PM