آقا ممنون از بابت جوکه. دمت گرم

عمو جان چه نشستی که ممکنه جرج لوکاس اپیسود های 7 و 8 و9 رو هم بیا بسازه!

این پیغام پیرامون «و» عطف در فارسی‌است. چون نمی‌شد آنجا پیغام گذاشت با اجازه اینجا می‌گذارم:

من یک استثنا در مورد تلفظ «و» ذکر می‌کنم: هرچند که از لحاظ زبان‌شناختی باید «و»‌ها را همیشه «اُ» تلفظ کرد، ظاهرا در شعر فارسی اگر بعد از «و» کسره باشد «و» مفتوح تلفظ می‌شود و آن را در ترکیباتی چون «وز = و از» و «وان = و آن» می‌تواند دید. گویا این قاعده را نخستین بار «ککرت» خاور شناس آلمانی اندیشیده‌است (چندان هم به خطا نرفته‌است).
منبع من در این مورد کتاب «حماسه‌سرایی در ایران» به قلم ذبیح‌الله صفا است. تا آنجا که یادم می‌آید در قسمتی راجع به واو عطف در شاهنامه بود. الان که مشغول نوشتن این پیغام هستم کتاب در دسترسم نیست.

حرف شما درسته. بعضي مواقع، به دليل وجود کسره، قاعده ای که متاسفانه اسم زبانشناسی فارسیش رو نمی دونم، «و» رو مفتوح می کنه. الان مثالش يادم نمی ياد، اما بعد سعی می کنم بنويسم.

البته منظور من از «کسره» «فتحه» بود( اشتباه تایپی) چنانکه از مثالها برمی‌آید.

یک کم هم راجع به «جنگ ستارگان» اظهار لحیه کنیم:

اصولا هنوز با این قضیه کنار نیامده‌ام که حضرات جِدای (Jedi) با سفینه‌های آنچنانی به میدان جنگ می‌آیند ولی با شمشیر (lightsaber) می‌جنگند.

به نظر من هم («هم» می‌گویم چون متن انگلیسی شما را خواندم) اپیسود ۳ از دوتای قبلی بهتر بود.(یا به قول شما کمتر بد)

کاش انتقال انیکن سکای‌واکر («آسمان‌پیما»(؟)) به جبههٔ تاریک اینقدر شتاب‌زده صورت نمی‌گرفت. اگر فیلم سه‌ساعته بود شاید بهتر بود. البته ممکن است بگویید فیلم هزارتا ایراد داشت. به هرحال موضوعی که مرا کمی دمغ کرد همان بود که گفتم.

يك مثال براي خوانده شدن «و» به صورت مفتوح يادم اومد. البته در اين مورد، چون حرف بعد ساکنه و در فارسی امکان تلفظش وجود نداره، حرف ربط که «و» باشه مفتوح خونده می شه:

بشنو از نی چون حکايت می کند
وز جدايی ها شکايت می کند

که بايد «و» در اول مصرع دوم رو مفتوح خوند. اين قاعده ايه که به اصطلاح زبانشناسی بهش می گن «اجبار حرف صدادار» (ترجمه خفن از انگليسی!) که اصولا" در خيلی زبانهای ديگه هم حرف صدادار رو تبديل به واکه می کنه. مثلا" در سانسکريت، «او» پايانی قبل از يک واک به صدا، تبديل به «و» می شه و «ای» پايانی به «ی» بی صدا.