به نظرم نباید انتظار داشت که اگر فرضا حرف پ نداشتیم باید حتما به جایش ب بگذاریم. مثلا در همین فارسی خودمان «سپید» و «سفید» هردو به کار می‌روند.(منظورم اینست که قلب پ به ف (یا بالعکس) طبیعی و پر بسامد است) من فکر کنم امر دیگری که مزید بر علت شده‌است اینست که در رسم‌الخط پهلوی پ و ف یکسان نوشته‌ می‌شوند. البته ظاهرا آن علامت کذایی اگر در میان کلمه باشد «ب» هم می‌تواند آوانویسی می‌شود ولی در ابتدای کلمه فقط «پ» یا «ف» آوانویسی می‌شود (مثلا در همین کلمهٔ «پـ/فـ‌ارسی». پس به نظرم تا حدی طبیعی‌است که اگر کسی متنی را از پارسی میانه به عربی برمی‌گرداند در آوانویسی آن حرف ف می‌گذاشت.

یک مثال دیگر هم به نظرم آمد در همین عربی خیلی وقتها «گ» را به «ج» قلب می‌کنند نه به زوج آن که «ک» است. یعنی لزومی نداشت که عربها «پ» را به زوجش که «ب» باشد قلب کنند.

حرف شما در مورد عربي درسته و دقيقا منظور من هم همينه. دليل اينكه پ پارسي ميانه در عربي ف حرف نويسي شده اينه كه ف در واقع صداي پف مي داده. حتي اين مسئله در مورد ج هم هست كه ج در زبانهاي سامي و احتمالا در قديميترين لهجه هاي عربي صداي گ داشته! توجه كنيد كه در عبري و آرامي و بابلي اصلا صداي ج نداريم و فقط گ هست! يعني در 1400 سال قبل احتمالا اسم جعفر بن ابي طالب به صورت گعفر تلفظ مي شده (كه اتفاقا همونطوريه كه امروزه اعراب در مصر حرف ج رو تلفظ مي كنند: جمال عبدالناصر در مصر به صورت «گمال» عبدالناصر تلفظ می شه!!).

دلیل حرف من برای نوشتن پ به صورت ب و گ به صورت ک، وقوع این مسئله در زبانهای ديگه است. حتی در عربی هم مثلا اسم «پطروس» به صورت «بطرس» در مياد.

۱) منظور من این بود که حتی اگر در عربی صدای «پف» نبود و فقط «ف» بود باز هم به احتمال زیاد «پارسی» «فارسی» می‌شد و نه «بارسی». چون «پارسی» و «فارسی» در رسم‌الخط پهلوی یکسان نوشته می‌شوند.

۲) من همیشه فکر می‌کردم که در مصر تحت تاثیر لهجه‌های دیگر «ج» «گ» تلفظ می‌شود. این نکته که «ج» در عربی (استاندارد) قدیم مانند «گ» تلفظ می‌شده‌است به نظرم کمی مشکل‌زا باشد. چون این سوال مطرح می‌شود که عربها با صدای «ج» چه کار می‌کردند. یعنی اگر «ج» «گ» تلفظ می‌شده است نباید کلماتی را که صدای «ج» داشته‌اند (مثل «جم») با «ج» می‌نوشتند، اما چنین کرده‌اند.

فکر کنم لزومی نداشته باشد واجها هنگام انتقال به زبانی دیگر همیشه یکسان قلب شوند. مثلا همین کلمهٔ گنز ( = گنج) عزیز، معربش در عربی «کنز» شده‌است و «سیاگ»، «سیاق» شده است و «نرگس» «نرجس» شده‌است.
چنانکه شما گفته‌اید یک نوع قلب یا تغییر استاندارد تبدیل شدن به زوج (باصدا/بی‌صدا) است اما به نظرم همیشه این‌طور نیست.

سلام خداداد عزیز. خیلی خیلی از لطف‌‌توممنون‌ام. با دوستی.

Hi there
I am agreed with BehAfarid , cos really at old persian F and P had the same manuscript , just see old books at German language about Old persian , If was right , Title was something same as #Eine vorstellung über ALTE Avestische Sprache #

have luck

babak

hi again dear
see this link
http://www.avesta.org/sunjana_opf_files/045SPGrmr%20Vowels%20p010%20p011.jpg

to find how P and F and V is the same writing schematic form

let me know it is ok?
be happy

see this link has more information at P and F or G and J as you see they are veyr similar and when one want to read some old script how could mix them and really this mistakes came from old --Dabireha -- you can find a lots example from the old persian books that included these mis-raeding .
and even similarity at V with espetial Phonetic same as V at German
with F as you see actually there is not any differnt between P and F both at Pahalvi have same acoustic root ,therefore when someone want to translate or Re-Write to another language it is imaginable to have two words ,,Farsi and PArsi or ....

and it is reall new viewpoint that could help researcher to better understand of old misunderstanding at old text .
:) if you make a Paper or want to prepare I would be happy to help you and come in at this wonderfull world .

babak

how

sorry Ich habe links vorgessen
es ist
http://www.avesta.org/sunjana_opf_files/041SPGrmr%20alphabet%20p002%20p003.jpg

Vorgesson, macht nieot,PfvGk

ِAmir! That was funny!

Babak Jaan, I know about the Pahlavi script and the fact that p and f had the same sign, so did n and o and u and w, and a and kh and h, and y and i and d and g.

I am not sure if we can really solve phonological problems through orthography. I am not disagreeing with Beh Afarid either and appreciate his/her contribution and am inclined to accept a lot of his/her views. I was just presenting ONE view of the matter, one that I have discussed with philologists extensively and has appealed to me. But the matter is far from resolved and certainly all views, including orthographic ones, are valid.

Also, thanks for the links.

سلام . در فارسي به جاي اين صدادار و بي صدا كه شما ذكر كرديد مي گوييم واك دار و بي واك. مثل جفهاي ك و گ يا س و ز. و انچه كه در قديم صدا دار و بي صدا يا ويل و كانسونانت خوانده مي شد امروز واكه و همخوان ناميده وي شود. شاد باشيد

مستظهرم ستاره خانم. من هم از اين اصطلاحات استفاده مي كن هرچند كه بايد اعتراف كنم بيشتر به انگليسي. اما قبلا هم گفتم كه مخاطبم عامه و اينجا جاي نوشتن مطالب علمي مثل مقالات علمي توي مجله ها نيست. اما بازهم متشكر از توضيحتون.