search
contact
khodadad21 [at] yahoo [dot] com
latest entries
archives
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
May 2004
April 2004
March 2004
February 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
August 2003
July 2003
June 2003
May 2003
April 2003
March 2003
February 2003
January 2003
December 2002
November 2002
October 2002
September 2002
August 2002
July 2002
June 2002
May 2002
April 2002
March 2002
February 2002
January 2002
December 2001
November 2001
powered by
June 14, 2005
جنگجوی سيزدهم
اين مطلب با معذرت خواهی از جناب آقای طويل الملک تمام فلزی (!) نوشته می شود.
ديشب با دوستام قرار داشتيم که فيلم جنگجوی سيزدهم (با بازی آنتونيو بندارس) رو ببينيم. نمی دونم کسی اين فيلم رو تماشا کرده يا نه، اما اگر ديديدش، حتما" از تيتراژ اولش فهميديد که برمبنای يک کتاب مايکل کرايتون به اسم «مرده خورها» نوشته شده. برنامه ديدن فيلم هم به تشويق من بود، به دليلی که بعدا" توضيح می دم.
کتاب «مرده خورها» در واقع بر مبنای دو اثر تاريخی/ادبی نوشته شده. قسمت اول کتاب، سفرنامه شخصيه به اسم احمد ابن فضلان که در سال 921 ميلادی از طرف خليفه عباسی المقتدربالله به عنوان سفير به دربار خان بلغارهای ولگا فرستاده شد. اين ترم آخر، من برای کلاس تاريخ قرون وسطی، يک مقاله 30 صفحه ای در مورد همين سفرنامه و شخص ابن فضلان نوشتم. به همين دليل هم علاقه داشتم که ببينم کتاب کرايتون و فيلم، چطوری از اين منبع منحصر به فرد (تنها نسخه اش در کتابخانه آستان قدس رضويه) استفاده کرده اند. به همين دليل هم ديروز قبل از فيلم، کل کتاب مرده خورها رو خوندم، و خوندنش رو به همه توصيه می کنم.
بخش دوم کتاب بر مبنای بلندترين قصيده در زبان انگليسی قديم، شعری به اسم «بئوولف» نوشته شده. فکر نمی کنم کسی تا به حال اين شعر رو به فارسی ترجمه کرده باشه، اما مثل ساگاهای ايسلندی، يک ماخذ بسيار جالب برای تحقيق تاريخيه.
به هر حال، از خوندن کتاب کرايتون خيلی خوشحال شدم، هرچند که فيلم طبق معمول فقط يک قسمت از کتاب رو گرفته بود و بقيه رو فراموش کرده بود. کرايتون اما کلی در موردش تحقيق کرده و در آخر کتاب داستان، هفت صفحه کتابشناسی آورده (قابل توجه دانشمندان وطنی که کتاب های چند صد صفحه ای می نويسند، بدون يک ماخذ!).
قسمت اول کتاب کرايتون، ترجمه کلمه به کلمه سفرنامه ابن فضلانه. تمام توضيحات ابن فضلان در مورد خوارزمی ها، اوغوزها، پچنگ ها، خزرها، بلغارها و البته وايکينگ ها رو آورده. البته بعد از اينکه به قسمت وايکينگ ها می رسه، کرايتون دست از ابن فضلان می کشه و با قرار دادن ابن فضلان در بطن داستان بئوولف، يک کتاب رمان تاريخی عالی درست می کنه.
خلاصه اينکه واقعا" خوشم اومد و توصيه می کنم «مرده خورها» رو بخونيد. داستانی که به طرز سبک و راحتی نوشته شده، اما بسيار جالب و خواندنيه.
Posted by Khodadad at June 14, 2005 08:56 AM
Comments
جنگجوی سيزدهم رو هم تو سينماهای اينجا اکران کرده اند، هم تلويزيون يکی دو باری نشون داده؛ مهم ترين دليلش هم اينه که جزو معدود فيلم های هاليووديه که يه مسلمان نقش اصلی و وجهه مثبتی داره. اما در کل فيلم خوبی نيست و حتی نمی شه فيلمو دربين آثار صرفا تجاری اثر موفقی دانست. کتاب کرايتون رو هم نمی دونم ترجمه شده يا نه، ام يه کتاب ديگه از کرايتون به اسم خط زمان چاپ شده که خيلی ازش تعريف شنيدم... خونديش؟
Posted by: hamidreza at June 14, 2005 12:04 PM
با عرض پوزش ولي اين فيلم يكي از ضعيف ترين و بي معني ترين فيلمهاي باندراس است.منكه پس ازاتمام فيلم واقعا احساس كردم 2ساعت ازعمرم به بادرفت
Posted by: hamed at June 14, 2005 08:53 PM
اصلا در مورد كيفيت فيلم بحثي ندارم و مي تونم بفهمم كه چرا فكر مي كنيد فيلم مزخرفيه. من بيشتر منظورم كتاب كرايتون بود كه كتاب خوبيه. حميدرضا جان. من هيچكدوم از كتابهاي ديگه كرايتون رو نخوندم. اصولا از ژانر تكنو-رمان خوشم نمي ياد. اين يكي استثنا بود.
Posted by: khodadad at June 14, 2005 10:09 PM
اين در مورد همون نوشته ي سورپرايزته:
سلام. تو ترجمه انگليسي به فارسي، وقتي به سورپرايز مي رسيم درستش اينه كه قالب جمله رو عوض كنيم و تاكيد فعل رو /غافل گير كننده بودن كار/ بايد باشه. مثلا جمله ي: سورپرايز خيلي بزرگي بود رو ميشه نوشت: منو خيلي غافلگير كرد...
Posted by: Mehdi HE at June 15, 2005 08:06 AM
are you serious? Beowulf has not been translated to Persian?
Posted by: Negar at June 15, 2005 03:36 PM
ٍSeriously! No wonder though, I don't think Vis o Ramin has been translated into English either! So, tit-for-tat!
Beowulf is a very" Old English specific" story. As far as narration is concerned, it is not very significant and has quite a linear story line, which in comparison to works like Decameron or even the Canterbury Tales, makes it a simple story, too insignificant to translate into other languages. The beauty of Beowulf is in its language. Old English was a wonderful language.
Posted by: khodadad at June 16, 2005 03:52 AM