ديروز، امروز، فردا
ديروز روز سختی بود. برای همه ما سخت بود. آواری از اندوه بود و سیلی از مصيبت. جنبش اصلاح طلبی به دلیلهای فراوان نتوانست کامياب شود.
اما تعزيه و مرثيه سرايی ديگر کافيست. ديروز گذشت و امروز روز ديگری است. ....

(بقیه این نظر پاک شد! قرار اين نبود که به عنوان نظريه در مورد نوشته کسی، از قسمت نظريشون برای تبليغ يک کانديدای خاص استفاده کنيد)

در مورد بقیه قدرت های پنهان حکومت هم همینجوره. مردم اصلاح طلبای دم دست و وسط صحنه رو سرزنش و تنبیه کردن. چون دشمن واقعی جلوی چشم و در معرض قضاوت نبود. حالا اگه این رادیکال خوشتیپ رییس جمهور بشه ، هم طعم از یاد رفته محدودیت و سرکوب کامل رو می چشن و هم طعم نیمچه آزادی از دست رفته رو به یاد می آرن. قدرت پنهان خیلی ها علنی می شه و اصولگراها در معرض قضاوت مردم قرار می گیرند. تفاوت ها پررنگ تر می شه و نارضایتی ها متوجه عوامل اصلی که از پشت پرده به جلوی پرده اومدن می شه...

در مورد بقیه قدرت های پنهان حکومت هم همینجوره. مردم اصلاح طلبای دم دست و وسط صحنه رو سرزنش و تنبیه کردن. چون دشمن واقعی جلوی چشم و در معرض قضاوت نبود. حالا اگه این رادیکال خوشتیپ رییس جمهور بشه ، هم طعم از یاد رفته محدودیت و سرکوب کامل رو می چشن و هم طعم نیمچه آزادی از دست رفته رو به یاد می آرن. قدرت پنهان خیلی ها علنی می شه و اصولگراها در معرض قضاوت مردم قرار می گیرند. تفاوت ها پررنگ تر می شه و نارضایتی ها متوجه عوامل اصلی که از پشت پرده به جلوی پرده اومدن می شه...

در مورد بقیه قدرت های پنهان حکومت هم همینجوره. مردم اصلاح طلبای دم دست و وسط صحنه رو سرزنش و تنبیه کردن. چون دشمن واقعی جلوی چشم و در معرض قضاوت نبود. حالا اگه این رادیکال خوشتیپ رییس جمهور بشه ، هم طعم از یاد رفته محدودیت و سرکوب کامل رو می چشن و هم طعم نیمچه آزادی از دست رفته رو به یاد می آرن. قدرت پنهان خیلی ها علنی می شه و اصولگراها در معرض قضاوت مردم قرار می گیرند. تفاوت ها پررنگ تر می شه و نارضایتی ها متوجه عوامل اصلی که از پشت پرده به جلوی پرده اومدن می شه...

Sorry for writing in English. Can't type Persian.

I would rather the fact that we are never fully colonized. Colonization had a huge stress on Alegerians psyche.

There are a lot of excellent points in this post, but almost only this one stuck out.

itchy_thoughts
P.S. The connectin between impatience and half-colonozation of Iran was also a bit foggy.

Maybe I should have just stuck to India as my example. French colonialism was quite different, and the matter with Algeria was that it was denied its seperate identity and was integrated not only to the French colonial empire, but to France itself. I agree that Algeria might not have been the very best example.

The connection between the half-colonisation and impatience was the importing of European ideas, but only half-baked. Our intellectuals broiught European attitudes of fast progress and getting results, the age of speed, without providing any clues to its consequences. We thus became convinced that we are "slow" in progress and the Europeans are quick. We still have books published saying "Why Europe Proogressed and Iran was Left Behind", which ignore issues such as development of underdevelopment.

So, my point was getting the space-age fastness attitude, while having no cultural background for it.

Thanks for the comment. You're great, and I appreciate it.

تصور ميكنم در بين تمام قواعد رفتاري نهفته در فرهنگ ما ميل به بازيچه شدن اونقدر قدرتمند هست كه حتي لذت شيرين و گذراي قهرمان پروري رو هم از ياد ميبره!ماهيت اين نگرش اونقدر اشكالزا هست كه حالا شاكيان تحريم انتخابات طعم لذت سطحي 8 ساله رو به تغييري هر چند مدت دار و بي قهرمان ترجيح ميدن!

"Our intellectuals broiught European attitudes of fast progress and getting results..."

How much of it do you think is because we tried to import from the French and hence we are half-heartedly influenced by the French philosophy instead of perhaps "Anglo-Saxon's liberalism and individualism"?

Although the British didn't also find the peoples of their colonies British enough and tried to make them conform, their attitude was far different from the French. Their views about the "backwardness" of different cultures didn't seem to be as entrenched as those of the French.

اين ادعا كه ايران فرهنكش رو حفظ كرد مسلما نادرست است . هر كدام اين فرهنكهايي كه ذكر كردين يعني يوناني و عرب و ترك و مغول فرهنك ايران رو دكركون كرد . بيشتر از همه هم اعراب تاثير كزار بودن.

ايران ديكر فرهنك دو هزار سالش را ندارد. ما امروز به اعراب و حتي كره اي ها بيشتر شبيه هستيم تا به ايرانيهاي باستان.

I tend to agree with your assessment of the French! They certainly had a more "colonialist" look at their colonies than the Brits.

بهنام خان. با نظرتون موافق نيستم. من هيچوقت ادعا نكردم كه فرهنگ امروز ما همون فرهنگ دوران هخامنشيه! همونطور كه عرض كردم تمام فرهنگ هاي خارجي مانند شكري در كاسه شير فرهنگ ايران بودند: همه به وجود آمدن فرهنگ فعلي كمك كرده اند.

It's not a melting pot, it's not a tossed salad, it's Shiroshekar, actually the more scientific term would be khartukhar. But what I find most interesting is that how this historical rally, in diving into history, finds patterns that also help to explain the trouble in translating imported intellectualisms. But since this is in relation to the democracy at hand, as translated by the khodis and khodi-wanna-be's of the Islamic Republic, is not a repetition of Iranian royal ethics as read from Shahname, although it cannot help but to incorporate something of it, quite often by grabbing for the English: reform is dead, long live reform; or Rafsanjani. Hashemi, Rafsanjani, Ali the Great. Mardomsaalaari o farhang need facades, which will be imported by His Expediency, with support of the Hezbollah and the Reformollah. Vassalaam, Amen, Gesundheit.