Rogers, Robert William. Cuneiform Parallels to the Old Testament. New York: Eaton & Mains, 1912.
ترجمه فارسی: خداداد رضاخانی

1
<.....................................> سپاهيانش

2
<...............................چهار گوشه جهان

3
<...> شخص ضعيف النفسی به پادشاهی سرزمين او رسيده بود

4
و <...> کسی مانند او را بر آنان گماشته بود،

5
مانند اساگيلا او باعث <...> به اور و بقيه شهرها

6
فرمانی برای بی احترامی <...> هرروز و خصمانه نقشه می ريخت

7
باعث قطع شدن قربانيان روزانه شد؛ <...> را گماشت <....> در شهر برقرار کرد. ستايش مردوک، شاه خدايان <...>

8
هرروز با شهر خصمانه رفتار می کرد <...> خدمتگزارانش؛ همه را با بيگاری بدون استراحت از بين برد.

9
بخاطر شکايت هايشان، ارباب خدايان بسيار خشمگين شد و سرزمينشان را ترک گفت؛ خدايانی که در ميان آنها زندگی می کردند خانه شان را ترک کردند

10
بخاطر خشم از آوردنش به بابل، مردوک <....> به تمام خانه ها، که خرابه شده بودند

11
و مردم سومر و اکد که مانند اجساد بودند <...> او رحم و بخشايش کرد. در همه سرزمين ها

12
جستجو کرد، در همه آنها نگاه کرد و به دنبال بزرگزاده ای گشت که به او لطف دارد و دست او را گرفت. کورش، شاه انشان، را نام برد. او را ارباب تمام جهان کرد.

13
سرزمين کوتو (گوتی ها)، تمام اومان-مندا، همه را زيرپای او گذاشت. مردمان سرسياه را در دستان او گذاشت تا آنها را فتح کند.

14
با آنها با داد و نيکی رفتار کرد. مردوک، خداوندگار بزرگ، با شادی به تيمار مردمش نگاه کرد و اعمال پرهيزگارانه و قلب وارسته اش.

15
او را به شهر خودش، بابل، فرستاد. باعث شد که راهی که به بابل می رفت را طی کند و همواره مانند يک دوست و همراه در کنارش بود.

16
سپاهيان بيشمارش که تعدادشان کثير بود، مانند آب رودخانه، مسلحانه در کنارش بودند

17
بدون جنگ و اختلاف، به او اجازه داد که به بابل وارد شود. شهر خودش، بابل، را بخشيد و از بلا نجات داد. نبونيد شاه را که از او خوفی نداشت در دستان او گرفتار کرد

18
همه مردم بابل، سومر، و اکد، فرمانروايان و حاکمان، همه بر او سجده کردند و پايش را بوسيدند. آنها از حکومت او به وجد آمدند و صورت هايشان درخشيد

19
آن سرور که مردگان را با قدرت خود زنده می کند که در ميان تخريب و صدمه آنها را محافظت کرده بود، او را آنها دعا کردند و عزت گذاشتند

20
من کورش هستم، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه قدرتمند، شاه بابل، شاه سومر و اکد، فرمانروای چهارگوشه زمين

21
پسر کمبوجيه، شاه بزرگ، شاه شهر انشان، پسر پسر کورش، شاه بزرگ، شاه شهر انشان، نتيجه چش پش، شاه بزرگ، شاه شهر انشان

22
تخمه هميشگی پادشاهی که حکومتش را بعل و نبو دوست دارند و فرمانداريش را از صميم قلب خواستارند. وقتی که من فاتحانه وارد بابل شدم،

23
شادمانانه و با خوشحالی در اقامت گاه شاهانه ام اقامت گزيدم. مردوک، سرور بزرگ، قلب مردم بزرگوار بابل را متوجه من کرد، در حالی که من تمام توجه روزانه ام را به پرستش او داده بودم.

24
سپاهيان بيشمار من به صورت مسالمت آميزی به بابل وارد شدند. در تمام سومر و اکد من اجازه ندادم که کسی خصمانه رفتار کند

25
شادمانانه احتياجات بابل و تمام شهرهايش را برآورده کردم. مردم بابل <و...> و يوغ شرم آميزی که بر آنها بود را برداشتم. خانه هايشان،

26
که نابود شده بودند، بازساختم. خرابه ها را رفع کردم. مردوک، سرور بزرگ، از اعمال پرهيزگارانه من به وجد آمد و

27
بزرگوارانه مرا برکت داد. من کورش، شاهی که او را پرستش می کند، و پسرم، کمبوجيه، و تمام سپاهيانم

28
در زمانی که ما، در برابر او، شادمانانه الوهيت او را پرستش می کرديم، تمام شاهانی که در کاخ ها زندگی می کردند،

29
از تمام گوشه های جهان، از درياهای بالا و پايين <...> و شاهانی که در سرزمين های غربی در چادر زندگی می کنند

30
همه برای من خراج های گزاف آوردند، و در بابل پاهای مرا بوسه دادند. از <...> تا آشور و شوش

31
اکد، اشنونک، زمبون، متورنو، دری، زمين ها سرزمين کوتو، شهرهای آنسوی دجله که شهرهايی باستانی
هستند

32
خدايانی که در آنها زندگی می کردند، آنها را با جای خود آوردم، و برای آنها مقری دائمی معين کردم

33
و خدايان سومر و اکد که نبونيد با خشمگين کردن سرور خدايان، به بابل آورده بود، به فرمان مردوک، خدای بزرگ،

34
آنها را به اقامت گاه هايی بازگرداندم که دل آنها را شاد کند. باشد که تمام خدايان، که من آنها را به شهرهايشان بازگرداندم،

35
هرروز در برابر بعل و نبو برای عمر طولانی من دعا کنند، و باشد که درمورد من کلمات بخشنده ای بگويند
و به مردوک، سرور من، بگويند که باشد که کورش، شاهی که تو را می پرستد، و پسرش کمبوجيه

36
آنها را <....> من روا ديدم که در آرامش زندگی کنند <....>