search
contact
khodadad21 [at] yahoo [dot] com
latest entries
archives
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
May 2004
April 2004
March 2004
February 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
August 2003
July 2003
June 2003
May 2003
April 2003
March 2003
February 2003
January 2003
December 2002
November 2002
October 2002
September 2002
August 2002
July 2002
June 2002
May 2002
April 2002
March 2002
February 2002
January 2002
December 2001
November 2001
powered by
November 19, 2006
عراق و ما
می خواستم بگم که با همه این اتفاقاتی که توی عراق میافته و ما عين خيالمون نيست، گفته باشم که ما همچين هم دور نيستيم از اونها.
از امام حسين و کربلا و نجف گذشته، اين «بقوبا» که همه اش ازش بوی خون و اخبار مرگ مياد، همون «بهقباد» (يا به کواذ) خودمونه که يک موقعی محل قصر ييلاقی پدر خسروانوشيروان بوده. اون شهر و استان «انبار» هم که می شنويد و می بينيد که اسمش آشناست، همون انبار دوره ساسانيه که انبار آذوقه ارتش بوده و اسم اصليش هم بوده «پيروزشاپور». فلوجه هم که هرروز اسمش رو می شنويد، در واقع «پهلوگاه» کشتی های تجاری بوده که از فرات می آمدند بالا.
همون نجف هم محل شهر «حيره» است که اگر کسی يکروز وقت کرد و شاهکار دکتر محمد محمدی ملايری به اسم «تاريخ و فرهنگ ايران در عصر انتقال از دوران ساسانی به دوران اسلامی» رو خوند، متوجه می شه که چقدر در تاريخ روابط ايرانيان و عرب ها مهم بوده و سقوطش چقدر به شکست ساسانی ها از لشکريان مسلمان کمک کرده. عراق مملو است از تکه ها و قطعات تاريخی که هم برای عراق و هم برای ايران بسيار بسيار مهم هستند. عراق رو از ياد نبريد.
Posted by Khodadad at November 19, 2006 05:07 AM
Comments
سلام ماجرای سفر هفته قبل به عراق :
www.dariushkabir.com
Posted by: داریوش at November 19, 2006 08:43 AM
حتما به همين علته استاد كه سران ايران عراق رو فراموش نميكنن
Posted by: علیرضا at November 19, 2006 09:14 AM
خيلی دلم می خواد بدونم كه چيزی از طاق كسرای تيسفون مونده ، يا اينکه هر روز و هر روز داره کسرتر ميشه؟ شايد هنوز به اندازه کافی آئينه عبرت اين خلايق نشده؟!
Posted by: ساناز at November 19, 2006 09:43 PM
راستش داره هرروز زيادتر مي شه! از حدود 70 سال پيش كه يك گروه باستانشناسي شروع به مرمتش كرد هرگروه جديدي يك كمي هم بازسازيش مي كنه كه از يك نظرايي اصلا كار خوبي نيست.
Posted by: Khodadad at November 20, 2006 01:32 AM
شاه كار ننويسيم - امام كار بنويسيم.
Posted by: Amir at November 20, 2006 10:52 AM
اگر يادی از نام فارسی شهر بغداد هم می کرديد بد نبود.
Posted by: Hamed at November 22, 2006 08:22 PM
درسته. ببخشيد كه فراموش كردم. البته بغداد هم فارسي ميانه است و معنيش با معني اسم من يكيه (بغ=خدا + داد)!! اما جالبه كه بدونيد بغداد اسم يك شهرك كوچك ساساني بوده در اون منطقه كه محل تجارت بوده. وقتي منصور دوانيقي پايتختش رو اونجا مي سازه اسمش رو مي گذاره مدينه السلام. اما همه بهش همون بغداد خطاب مي كنند.
Posted by: Khodadad at November 23, 2006 05:34 AM