البته که شما درست می گی ولی باور کن با ح اش خوشمزه تره من امتحان کردم اون یکی توش به جای گوشت رشته می ریزند!

حليم با ه دو چشم ميشه هليوم كه يه عنصر شيمي هست اقا جان!
حالا اينها به كنار
حليم رو بخور
چي كار داري با چي مينويسن!

آقا "ملا" رو ولش، كنند: اعلاحضرت رييس اللغت الاصلاح في جمهورت المصلحه (با دوتا نقطه)

جایی نوشته بود که حلیم رو به این علت حلیم می نویسن که آشپزش برای پخت اون باید بسیار حلیم و بردبار باشه. که البته از نقطه نظر آشپزی حرف کاملا درستیه! به هر حال نام گذاری چیزها بر اساس خصوصیتشون در زبان فارسی چیز جدیدی نیست.

اتفاقا دیروز من هم حلیم پختم ..همیشه فکر میکردم چون پختن این غذا خیلی وقت و صبوری میخواد بهش میگن حلیم ....

ولي حليم نيست و هليمه! منظور من هم همينه اما انگار دوستان ول كن نيستند! ايني كه حليم بخاطر صبري كه پختنش مي خواد اين اسم رو پیدا کرده يکچيزیه که بهش می گن «ريشه يابی عاميانه».

حقیقتش اینه که از ریشه «هلیمیدن» میاد، يعنی کوبیدن. غذاییه که قبل از اسلام هم وجود داشته. اگر قرار بود هرغذایی رو بخاطر صبر و مشقتش نامگذاری کنند که مثلا" آش رشته یا شله زرد بیشتر لیاقتش رو داشت!

قبوله....من اون روز هلیم پخته بودم....(البته نکوبیدم بلکه در مخلوط کن پوره اش کردم...چون حیفم میاد گندمش تصفیه بشه.)

در فرهنگ املایی فرهنگستان حلیم با ح ذکر شده است
حلیم-حلیم آب-حلیم بادمجان

هلیدن به معنی فروگذاشتن است

درکتاب کارنامه آش پزی دوره صفویه به تاریخ 927

صفحه 65
نوشته شده:اگرگندم زیادباشد به کفگیر قدری برآورند ونخودمقشر
....وشبت بیندازند وکف چه تا حلیم وگوشت برسد.

واژه هلیمیدن رو کجا مشاهده کردید ؟ در فرهنگ سخن هم نبود
اگر شاهدی دارید لطفا ذکر کنید متشکرم

معمولا" حرف بي شاهد نمي زنم. لغت نامه هم به هيچ صورت دليل و شاهد نمي شه. خيلي راحت مي تونيد واژه رو در متن های قدیمی به صورت هلیم ببینید. همونطور که عرض کردم، حتی واژه های فارسی بعضی وقتها با حرف های غیر فارسی نوشته می شدند (مثل عدد صد که فارسیه، اما با صاد نوشته می شه).

هلیمیدن رو می تونید توی بند 23 «خسروکوادان و ریدک» که یک متن فارسی میانه پهلوی است ببینید. توی فرهنگ کوچک پهلوی مکنزی هم هست.

اگر متن دوره صفوی یا فرضا" نوشته شدن يک کلمه به این صورت شاهد می شد که دیگر بحثی نبود. تقریبا" هر هلیم فروشی این اسم رو به صورت حلیم می نویسه. چیزی که من ممی فهمم اصرار مردم به نوشتنشه به صورت حلیم؟ چطوره که کسی مشکلی با نوشتن اتاق و توفان به این صورت (در صورتی که قرنها اطاق و طوفان نوشته می شدند) نداره، اما تا به حلیم می رسه همه می خواند ثابت کنند که این غذا حتما" حتما" اسمش از کلمه «حلم» عربی میاد که حتی از نظر منطقی هم معنی نداره، چون حتا اگر هم ربطی به این ریشه داشته باشه، نبايد «حلیم» باشه (که به معنی «صبوره»، يعنی صفت فاعلی) و باید يک چيزی باشه مثل «محلوم» (يعنی «صبرخواه» يا يک نوع ديگه صفت مفعولی)! چرا اينقدر سخته که قبول کنيم اسم يک غذا معمولا" به موادی که درش به کار رفته (لوبیا پلو، خورش بادمجان) يا به طرز تهيه موادش (دمپختک) ربط داره و هلیم هم چون گندمش کوبیده شده اين اسم رو داره!

بازهم اگر بخواهيم به نوشتن کلمات در قرنها قبل تکیه کنیم، هنوز هم باید در طهران زندگی کنیم.

در خسروکوادان و ریدک این واژه نبود فقط در بند 31 از واژچ هُلام که گوشت قورمه است استفاده شده
در فرهنگ مکنزی هم نبود