June 08, 2007

غريبه در مه

کار وين تموم شده و چند ساعت ديگه عازم آلمان هستم. کلی با گروه دانشگاه موزه و کلیسا و از اين حرفا رفتيم که راستش حتی برای من هم ديگه زيادی بود. نقدا" رودل تاريخی گرفتم، مقداری خاکشی تاريخی مورد نياز است (سه وعده کتاب عزيزنسين ترجمه نه ثمين باغچه بان!).

اما يک چيزی بگم که ببينيد من چقدر خوش شانسم. همون روز اولی که نوشتم اومدم وين، نويسنده وبلاگ قاصدک* برام ايميل زد که می خوام ببينمت. من هم که هميشه عشق گشتن و با آدمها آشنا شدن دارم و خلاصه گفتم رو چشم. اينجا و اونجا و خلاصه قراری گذاشتيم و يک بعد از ظهر قهوه و بعد هم ديروز ناهار در بهترين رستوران ايرانی که تا حالا تو عمرم ديدم (پارس در وين). آقا، اين خانم گل، اينقدر آدم باحاليه، اينقدر آدم باحاليه، آدم اصلا" کلمه کم مياره در موردش صحبت کنه! ببينيد، يک چيزی می گم يک چيزی می شنويد ها! يعنی آدم اينقدر بامعرفت، اينقدر ايرونی، اينقدر باحال من که تاحالا نديده بودم. نمی گم برای اينکه با وجود تمام اصفهانی بودنش، ديروز پول ناهار رو حساب کردا (!!!)، اما بخاطر اينکه به شدت ازش خوشم اومده. دومين آدميه که در عرض سه ماه گذشته بطور اتفاقی باهاشون آشنا می شم و احساس می کنم حدود سه قرنی باهاشون رفيق خواهم موند.

حالا انگار اين کافی نباشه، شب که قاصدکمون رو باد برد، يک آدم خودمونی و يک ليوان چای داغ (وای اين چقدر مغز داره! هوس کله پاچه کردم!) هم آمدند و حتی بيشتر ما رو محلول حال خودشون کردند. اين خودمونی که سنگ تموم گذاشت، دنبال من خل و ديوانه راه افتاده موزه (کونست هيستوريشه موزئوم، خيال بد نکنيدها، اون کونستش يعنی هنر!:)، بقيه اش هم يعنی موزه تاريخ هنر) که من مجسمه کله امپراتورهای رم رو نگاه کنم و دنبال ظرف نقره ای ساسانی بگردم! بعد هم رفتيم با هم قهوه خورديم و کلی صحبت های معقولانه کرديم. بسيار آدم فعال و پرکاری که با وجود همه جوون بودن و به نسبت تازه بودنش توی اين جامعه، داره به طرز احسن از امکاناتش استفاده می کنه و فايده می بره و می رسونه. بعد به وجود ذيجود حامد خان چای داغی مفتخر شديم که هنوز ابتدا به ساکن، عرقش خشک نشده، شروع کرد به چالش کشيدن پايان نامه ننوشته ما! يک گيری می ده اين بشر به اقتصاد که من اگر اقتصاد بودم، می رفتم جامعه شناسی می شدم! آخرش هم رفتيم شام غذای ترکی خورديم که اين حامد ترک بودنش رو با خوردن يک کاسه آش دوغا نشون داد! جاتون خلاصه خيلی خالی بود. بقول قديمی ها، نه چک زديم نه چونه، سه تا دوست خيلی باحال و فهميده و روشنفکر و درس خونده و با معرفت گيرمون اومد. بخاطر هيچی ديگه هم نشده، بخاطر اين سه تا، وين رو شديدا" توصيه می کنم.

Posted by Khodadad at June 8, 2007 08:35 AM

Comments

Posted by: Leva at June 8, 2007 09:44 AM

Posted by: آلوچه خانوم at June 8, 2007 01:29 PM

Posted by: آلوچه خانوم at June 8, 2007 01:32 PM

Posted by: فرجام at June 8, 2007 02:00 PM